ما نسل سکوتیم، نسل سوختن و دم نزدن!!!!

می گفت :

مانسل "غیرت روی خواهر" و

"روشنفکری روی دوست دختریم"

نسل کادوی یواشکی

نسل پول ماهانه vpn

نسل شینیون زیر روسری

نسل خوابیدن با sms

نسل درد و دل با غریبه مجازی

نسل ترس از منکرات

نسل سوخته !!!

  حالا من برایش می گویم :

ما نسل غیرتیم روی وطن، ناموس، دیــــن

نسل نمازشب یواشکی

نسل پول ماهانه صدقه

نسل چــادر روی روسری

نسل خوابیدن با نوای حسیـــــن(علیه السلام)

نسل درد و دل با بی بی

نسل ترس از شیطان

نسل شکفتن

مولا...نمی گذارم نسلی را که تـــو صاحبشی

نسل سوخته بنامند نسل غربتـــ بچه شیعه

 ما نسل سکوتیم، نسل سوختن و دم نزدن!!!!

إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ)

مهدی (عج)چه دلی داری؛ می گردی و می بینی

خلقی به فراموشی؛ قومی به زراندوزی

قومی به دغل بازی؛ شادند و بسی راضی

قومی به جگر سوزی؛ گردند پی روزی

خلقی شده سرگردان؛ در دام بسی شیطان

قومی پی آب و نان؛ باشند به خود سوزی

سیراب نمی گردند؛ از حرص و طمع قومی

قومی که زخون دل؛ دارند سرافرازی

خلقی به هوسبازی؛ سرگرم به طنازی

خلقی به وفا داری؛ در خدمت و جان سوزی

قربان تو آقایی؛ که با خبر از مایی

ماییم چو گردابی؛ سرگشته در این بازی

بس کن تو سهیل این غم؛ بگذار یکی مرهم

بر سینه پرداغم؛ بیهوده بپردازی

لا إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ»(1)

معروف به ذکــــــر یونسی است که حضرت یونس (ع) با این ذکر از غم نجات یافت و هر مومنی با آن از غم نجات می یابد




(در ادامه ی آن خداوند می فرماید : «پس دعای اورا برآورده کردیم و او را از اندوه رهانیدیم ،
و مومنان را نیز این چنین نجات می دهیم.»)

                                   


امام صادق (ع) می فرماید :

«در شگفتم از کسی که اندوهی به او دست دهد و غمی به او روی آرد و به کریمه ی(ذکر شریف یونسی) پناه نبرد.»






1-انبیاء-88

 

پيامبر خــــدا (ص) مي فرمـــايند:

« در آخرالزمان ، زنان خـود را شبيه مردان و مردان خود را شبيه زنان ميکنند
و زنان لباس مـــردان مي پوشند و حيا از آنهـــا گرفتـــه مي شود.»
( وَإِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ) و (به يادآور) زمـــاني که شيطـــان کارهاي آنان را در نظرشـــان زيبـــا جلـــوه دهـــد ...

 

 

 

عجب صبری خدا دارد!

 

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم.
همان یک لحظه اول ،
که اول ظلم را میدیدم از مخلوق بی وجدان ،
جهانرا با همه زیبایی و زشتی ،
بروی یکدیگر ،ویرانه میکردم.

عجب صبری خدا دارد !
اگر من جای او بودم .
که در همسایه ی صدها گرسنه ، چند بزمی گرم عیش و نوش میدیدم ،
نخستین نعره مستانه را خاموش آندم ،
بر لب پیمانه میکردم .

عجب صبری خدا دارد !
اگر من جای او بودم .
که میدیدم یکی عریان و لرزان ، دیگری پوشیده از صد جامۀ رنگین
زمین و آسمانرا
واژگون ، مستانه میکردم .

عجب صبری خدا دارد !
اگر من جای او بودم .
نه طاعت می پذیرفتم ،
نه گوش از بهر استغفار این بیدادگرها تیز کرده ،
پاره پاره در کف زاهد نمایان ،
سبحۀ، صد دانه میکردم .

عجب صبری خدا دارد !
اگر من جای او بودم .
برای خاطر تنها یکی مجنون صحرا گرد بی سامان ،
هزاران لیلی ناز آفرین را کو به کو ،
آواره و ، دیوانه میکردم .

عجب صبری خدا دارد !
اگر من جای او بودم .
بگرد شمع سوزان دل عشاق سر گردان ،
سراپای وجود بی وفا معشوق را ،
پروانه میکردم .

عجب صبری خدا دارد !
اگر من جای او بودم .

.....................